معمولا مناطق بیابانی را دارای اکوسیستم  شکننده می دانند. شکنندگی این اکوسیستمها رابا از دست رفتن نتایج بازیابی چندساله پوشش گیاهی در اثر یک خشکسالی مخوف یا آلودگی هوای ناشی از یک گردباد لحظه ای می توان تصور کرد.

"وزش طوفان بی سابقه 7 مرداد ماه سالجاری باعث شکستن واز بین رفتن بیش از 3000 درخت  کهور با عمر بیش از 300 سال در منطقه زرآباد شهرستان کنارک(چابهار) گردید."

تنها نقل این خبر برای طاقت فرسا بودن زندگی در این مناطق کفایت میکند چه رسد به مقابله با فرسایش بادی واحیای پوشش گیاهی. اما با این وجود اقدامات مقابله با بیابانزایی در چنین شرایطی نیز بی نتیجه نیست ودر صورت برنامه ریزی اصولی و مداوم می توان به توفیق دیگری از بشر برای غلبه بر طبیعت برای بهبود شرایط زیست امید داشت.